Idoena geeft een Concert! En wat voor één! We zingen en spelen samen met het Palo Verdo High School Choir uit Las Vegas, U.S.A. (te vinden op youtube & facebook)!

Jaja, Idoena goes America, of eigenlijk: America goes Idoena!

Natuurlijk willen jullie allemaal zien (en vooral horen) hoe dat afloopt en daarvoor kan je terecht in de kerk van Sint-Willibrord (nog steeds in de Keurvorst Karel Theodoorstraat 2, Sint-Andries, Brugge).
Het concert gaat door op (Witte) Donderdag 5 april 2012 om 20u30. Iedereen is welkom voor de luttele prijs van 0 euro. (Nee, dat is geen typefout).

Hopend op jullie enthousiaste en talrijke aanwezigheid!

Met zingende groeten,

Uw,

Idoena!

Om het aantal missen in de kerk te beperken, werd ons dit jaar gevraagd om de lichtmis op te luisteren. Hierbij werden alle kindjes uitgenodigd die het voorbije jaar gedoopt werden. Natuurlijk kwamen ook hun broertjes en zusjes mee en zij zorgden ervoor dat onze aandacht soms wat afgeleid was. We zongen iets minder liedjes dan in een normale Idoena-mis, omdat de kindjes op tijd naar hun bed zouden kunnen. Gelukkig voor ons was het nog geen Idoena-bedtijd.
Zoals gewoonlijk gingen we met een knorrende maag naar het POC, waar de stutjes al op ons lagen te wachten. Na een smakelijke maaltijd konden we beginnen aan de quiz, of dat was toch de bedoeling. Een zoektocht naar de beamerkabel werd ingezet, maar quizmaster Fred kreeg gelukkig een noodbeamerkabel te pakken. De teams werden verdeeld en bedachten een originele naam voor zichzelf. De ene vraag na de andere werd op ons afgevuurd. Dankzij de voorzienigheid van de quizmasters was er nooit discussie over wie als eerste mocht antwoorden. Ze waren namelijk zo slim geweest om speciale quizdrukknoppen te voorzien. Deze werden verbonden met een bureaulamp, waardoor er nooit onduidelijkheid was over welk team als eerste had afgedrukt.
Ettelijke superoriginele rondes later, werd het steeds spannender. Uiteindelijk was er nog één laatste vraag die alles zou bepalen... “Herken het volgende deuntje” Nog geen halve seconde later was er al afgedrukt en werd er geantwoord: “Tik Tak” En ja hoor, het antwoord was volledig correct waardoor dit team gewonnen had. Na nog enkele deuntjes voor de lol, ontvingen de winnaars hun welverdiende prijs. Die prijs was een lekker drankje. Gelukkig was het winnende team zo vriendelijk om iedereen te trakteren.
Even later werd de opkuis ingezet en liep de zaal langzaam maar zeker leeg. Het deuntje van Tik Tak had enkelen er wellicht aan herinnerd dat het zo langzamerhand ook voor hen bedtijd begon te worden. Hoewel, sommigen vonden het te vroeg om naar bed te gaan en bleven gezellig nog wat napraten...
Klinkt herkenbaar, niet?

Joke Dumarey

Met dank aan:
Nele Deforche
Norbert Descan
Alle gastvrije familieleden!

Beste bezoeker,
Bent u ook zo’n gelukzoeker ?
Of houdt u gewoon van zingen ?
Aarzel niet, wij staan al te springen!
Maar nu eerst brengen we u heel lief,
Toch even onze nieuwjaarsbrief!
Want als jeugdig jongerenkoor,
Gaan we u ook dit jaar graag voor,
Om muziek te maken en te spelen,
Maar vooral om het met u te delen,
Was u er ook bij met Kerstmis?
Wat een zalige gebeurtenis!
En nu staat het nieuwe jaar al voor de deur,
Met zijn immer positief humeur,
Ja, wacht nog enkele dagen en nachten,
Er staan nog veel nieuwtjes op u te wachten,
Is het u al bekend?
We hebben dit jaar onder andere een nieuwe dirigent!
Anjelien volgt Joke op,
Er is al een scherm, maar nu ook een laptop!
Idoena is misschien iets met tendenzen,
Maar ons enthousiasme kent geen grenzen,
Het is voor iedereen een uitlaatklep,
We breiden ons zelfs nog meer uit op het World Wide Web!
Kortom, tijd om weer zalig te genieten,
Van het zingen en ons koor, uw favorieten,
Wij staan weer voor u klaar,
Voor een nieuw en spetterend jaar!
Gelukkig Nieuwjaar!

Idoena

Idoena wenst u een zalige kerst!

In het begin van de maand december komt de grote kindervriend bij iedereen op bezoek samen met zijn zwarte piet om overal leuke cadeautjes rond te delen. Jammer genoeg kwam die niet langs bij Idoena. Maar desalniettemin verscheen er na het eten (waar sommige hun buik meer dan rond aten) een lange tafel met verschillende ‘cadeautjes’. Na een onsamenhangende uitleg en veel rare blikken en vragen, werd het spel van deze avond duidelijk. Er werden vlot teams van twee spelers gemaakt en de teams stormden op de tafel af. Fanatiek als Idoena is, gingen ze meteen met volle moed aan de slag. Die avond werden er honderden opdrachten uitgevoerd zoals: teken 5 spreekwoorden, schrijf een brief in rijmvorm naar de Sint, zoek de coördinaten van opgelegde steden in een atlas, som de 10 plagen van Egypte op, leer 3 gsmnummers vanbuiten, maak een puzzel van de 40 dalmatiërs, bouw een toren van 20 dominosteentjes hoog, zoek drie afbeeldingen in een boek die de spreuken ‘spiegeltje aan de wand’, ‘zich op glad ijs begeven’ uitbeelden, speel een volledig spelletje uit in Mario op de nintendo DS,… Vooral de laatste opdracht bleek een bijna onmogelijke opdracht voor enkelen. En nu vraagt de lezer zich af tot welk nut die opdrachten werden uitgevoerd… Voor elke geslaagde opdracht kregen de teams 4 blaadjes. Je zou voor minder een opdracht doen! Die vier blaadjes moesten dan strategisch op de grond geplaatst worden zodat je met jouw pion zo ver mogelijk over jouw weg kon raken. Klinkt makkelijk denk je, maar nee hoor! Naast gewoon land verschenen op je weg bergen die onoverkomelijk waren, zeeën waar je enkel over kon met een boot, jungles waar je traag vooruit ging en last but not least: een natuurramp! Die kon zomaar een stuk van je parcours wegvagen (of die van een ander ;)) Door slim tactisch te spelen en samen te zweren wonnen Lies en Bieke een traktatie van de spelleiding en moesten hun bondgenoten een mengsel drinken van melk en fruitsap, ware het dat ze niet beiden allergisch waren aan melk. De activiteit had veel energie gekost, maar werd duidelijk goed bevonden door de aanwezigen. Iedereen was moe en ging voldaan naar huis. Behalve dan twee toogplakkers die besloten dat het nog niet laat genoeg was om thuis toe te komen…

Nele Deforche

Idoena zingt het hele jaar door in de parochie, en daar willen ze ons, net als de andere medewerkers van de parochie voor bedanken. Een jaarlijks etentje voorafgegaan door een enthousiaste mis is daarom een jaarlijkse traditie op Sint-Cecilia. Paul (de pastoor van Sint-Andries) was de volgende in rij om verbaasd te staan toekijken op onze enthousiaste gezangen. Enthousiast zeker wel, misschien niet altijd even juist (zelfs een jongerenkoor kan der al eens naast zitten he ;)). Maar een leerrijke mis, dat wel. Ik weet nu waarom Jezus ‘uh vint’ is (maar dat geheim bewaren we voor laat op de avond), en dat Jezus inconjietoo komt onder de mensen (een leuke uitspraak van de voorganger). Na een mis vol dankbetuigingen op het einde, konden we ons verwarmen aan een glaasje schuimwijn of fruitsap. Al vroeg Lieselot meteen of het champagne was. Ik weet nu natuurlijk niet of ze al geproefd had of niet … Na een fotoboek als kado voor onze vorige pastoor en diaken gingen de gordijnen open, en kwam er een fantastische geur op ons af van gebraden beenhesp. Groot was de ontgoocheling als bleek dat de eerste tafel (onze dus) eigenlijk de laatste was om aan te schuiven. Maar eenmaal die beenhesp en de overheerlijke gratin dauphinois in ons bord was dit snel vergeten. Gesprekken over Iphones, vrouwen en voetbal zorgden voor de nodige ambiance. Idoena was na een lekker stuk taart en een tas koffie ook druk in de weer om alle borden en tassen naar de keuken te verslepen, de 2 andere koren hielpen mee met de afwas. Maar 22.30u is nogal vroeg voor jonge mensen om naar huis te gaan, dus gingen enkelen nog een stapje zetten. Sommigen bleven liever aan de POC in ons kotje, anderen wilden nog eens het stad in. In het stad bleken de cafés die we wilden bezoeken allemaal vol, maar de Vino Vino bracht ons redding. Rond 2u en een hele bierkaart later gingen we huiswaarts, moe maar tevreden. Bedankt aan Idoena om het hele jaar door te zorgen voor leuke jongerenmissen, zo bleek ook vanuit de parochie!

PJ

Nu vrijdag na de repetitie, is iedereen vrij mee te denken over de Idoena weblog! Wil jij een nieuw format uitdenken die past binnen het kader van de blog? Wil jij Idoena nog spraakmakender maken op onze website, wens je gewoon jouw unieke ideeën te delen met je beste vrienden of wil je jouw schrijverstalent nog meer de vrije loop laten? Kom nu vrijdag af en laat van je horen! Want wij willen JOUW talent!

B.V.

Sprookjes in de war

Als je vrijdag 28 oktober omstreeks 20u in de inkomhal van het station van Brugge bent geweest, heb je het vast wel opgemerkt. Er stond een groepje enthousiastelingen, Idoena genaamd, met de nodige bagage. Idoena ging weer op weekend. Het thema dit jaar was sprookjes in de war. Met dit veelbelovend onderwerp in gedachten, trokken we met de trein richting Lokeren. Die eerste avond werden we al verrast met pannenkoeken en nadat onze buikjes goed gevuld waren en we in groepjes verdeeld waren voor de alledaagse taakjes, kregen we onze eerste opdracht. We moesten met ons groepje een minitoneeltje maken. Onze groepsnamen hadden namelijk een beetje uitleg nodig. Enkele voorbeelden waren De prinses op de big en Hans en de 40 kikkers. We lieten onze fantasie even werken en zo ontstonden er bizarre en grappige situaties.
De volgende morgen startten we met een actief bosspel om ‘s middags hongerig (en vuil) terug aan ons huisje toe te komen. We waren dan ook blij dat we na het eten even konden zitten om traditiegetrouw naar de dopen van de wieteco’s (nog niet-gedoopte idoenezen) te kijken. De opdrachten dit jaar waren gevarieerd. Zo ging het van gepersonaliseerde rebussen oplossen tot andermans haar knippen. Van iemand inpakken met toiletpapier tot een eigen liedje maken. Van ons dialect leren verdedigen tot Idoena voorstellen aan de hand van dominoblokjes. En na de gezamenlijke doop kon Idoena met trots 4 nieuwe idoenezen welkom heten. Vanaf heden idoenees verklaard zijn: Jill, Anjelien, Niels en Lieselot.
‘s Avonds konden we onze competitiegeest nog eens de vrije loop laten met een partijtje Blokken. Dit keer niet met Ben Crappé, maar jawel met onze versgedoopte idoenezen Anjelien en Lieselot als presentatrices. Na deze activiteit was er nog genoeg tijd voor een babbel, wat muziek en enkele gezelschapsspellen. Al is er één spel, die het toch elk jaar weer goed doet. Algauw zaten we met een tiental mensen op enkele lege bedden verzameld voor een potje weerwolven. Er werden mensen onterecht en terecht beschuldigd. Er werd verwarring gezaaid en tot overeenkomsten gekomen.
Elk jaar wordt er ook handig gebruik gemaakt van de uurverandering. Sommige gebruiken deze graag om een uurtje langer te slapen, anderen dan weer om een uurtje langer op te blijven. En zo werd het alweer zondagochtend. We hadden nog even tijd, die werd opgevuld door een activiteit van de weekendleiding. Op voorhand niet wetende wat de bedoeling van al de spelletjes was, werden er vreemde conclusies getrokken. “Misschien is het om het traagst!” Een typische spelletje verstoppertje werd dan weer creatief opgevat. In plaats van zich gewoon te verstoppen, werd er vermomd in een boom of probeerde men elkaar te verstoppen. Op het einde van het spel werd het echter duidelijk. Aan de hand van de spelletjes kreeg iedereen een sprookjespersonage toegewezen. Liesbet werd roodkapje, Joke Du Assepoester en Robbe een van de drie biggetjes.
Het weekend werd afgesloten met een toffe bezinning over chaos (om in het thema te blijven) en ontspanning. We keerden blij en voldaan terug naar huis.

Liza Lutters
(Foto's: Robrecht Lutters)